System opieki społecznej w Irlandii dzieli się na trzy podstawowe rodzaje zasiłkow. Są to:
W odniesieniu do wszelkich wypłat z opieki społecznej w Irlandii, aby zostać do nich zakwalifikowanym, konieczne jest spełnienie w każdym przypadku odpowiednich warunków. Aby zostać zakwalifikowanym do otrzymania następujących zasiłków, niezbędne jest także, aby być stałym mieszkańcem Irlandii:
Ministerstwo Opieki Społecznej opublikowało obszerne Wytyczne postępowania w warunkach stałego zameldowania.
Irlandzkie prawo nie definiuje terminu "stały mieszkaniec". W praktyce oznacza on, że możecie udowodnić bliskie powiązanie z Irlandią. Termin podkreśla także stałość – mianowicie, że osoba przebywa tu już od jakiegoś czasu i ma zamiar pozostać w dającej się przewidzieć przyszłości. Udowodnienie, że jest się stałym mieszkańcem, opiera się głównie na faktach. Jeżeli przez całe życie mieszkacie w Irlandii, prawdopodobnie bez trudności udowodnicie, że spełniacie warunki określające stałe zamieszkanie – patrz poniższy wykaz.
Kto decyduje o tym, czy wnioskodawca jest stałym mieszkańcem?
Ustawowo wyznaczeni urzędnicy decyzyjni (lub urzędnicy podejmujący decyzję w sprawach o zasiłek dodatkowy z opieki społecznej) mają prawo uznania, czy spełniacie warunki, aby uznać was za stałego mieszkańca Państwa.
Urzędnik będzie opierać się na dowodach przez was dostarczonych i przy podejmowaniu decyzji, kierować się będzie prawami państwowymi i unijnymi. Kiedy urzędnik ma podjąć decyzję w kwestii uznania, czy dana osoba jest stałym mieszkańcem, musi wykonać serię działań:
1. Sprawdzić, czy nie jesteście osobą, która nie jest uważana za stałego mieszkańca Państwa
2. Sprawdzić, czy nie stanowicie wyjątku od reguł dotyczących stałego zamieszkania
Określone osoby, w szczególności członkowie Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EEA), którzy uważani są za pracowników wędrownych, wyłączeni są z obowiązku wykazania się spełnieniem warunków stałego zamieszkania (patrz także poniżej Wyjątki z obowiązku spełnienia warunków zamieszkania przez obywateli Europejskiego Obszaru Gospodarczego - EEA). Więcej informacji na temat kto jest zwolniony od spełnienia warunków stałego zamieszkania znajduje się w Rozdziale 3 Wytycznych Postępowania.
3. Sprawdzić, czy uprzednio wydana została decyzja odnośnie stałego zamieszkania lub czy nie została wniesiona apelacja
Wcześniejsza decyzja dotycząca stałego zamieszkania winna prowadzić do kolejnego rozstrzygnięcia, chyba że po złożeniu kolejnego wniosku, nastąpiły istotne zmiany okoliczności.
4. Rozważyć problem, czy dana osoba ma prawo zamieszkiwać w Państwie
Jeśli nie posiadacie legalnego prawa do zamieszkiwania w tym Państwie, nie zostaniecie uznani za stałego mieszkańca. Następująca grupa ludzi posiada prawo do zamieszkiwania w Irlandii:
5. W celu dokonania oceny stałego zamieszkania, przeanalizować należy 5 czynników
Jeżeli ustalone zostało wasze prawo do zamieszkania, należy przeanalizować 5 następujących czynników (zapisanych w prawie irlandzkim i europejskim) w celu stwierdzenia, czy jesteście stałym mieszkańcem Irlandii:
Więcej informacji na temat 5 czynników w Wytycznych Operacyjnych, znajdziecie na stronie internetowej Departamentu Opieki Społecznej. Departament Opieki Społecznej opublikował także suplement do Wytycznych, zawierający scenariusze ukazujące zastosowanie w praktyce warunków stałego zamieszkania.
Zgodnie z prawem Unii Europejskiej, w określonych przypadkach, obywatele Europejskiego Obszaru Gospodarczego bądź obywatele Szwajcarii nie muszą spełniać warunków stałego zamieszkania. Do tych okoliczności zalicza się:
Następujące zasiłki z irlandzkiej opieki społecznej zalicza się do Zasiłków rodzinnych zgodnie z przepisami UE (pdf):
Oznacza to, ze wypłaca się je osobie, która zostaje zakwalifikowana do otrzymania statusu wędrownego pracownika UE na osoby pozostające na jego utrzymaniu, które zamieszkują w Irlandii lub w innym państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Ponadto, do obywateli Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii, którzy przeprowadzili się do Irlandii w celu poszukiwania zatrudnienia, stosuje się w okresie poszukiwania przez nich pracy, normalne zasady dotyczące warunków stałego zatrudnienia.
Jeżeli jesteście obywatelami Europejskiego Obszaru Gospodarczego i można was uznać za wędrownego pracownika UE, może przysługiwać wam dodatkowy zasiłek z opieki społecznej (SWA). Aby zostać uznanym za wędrownego pracownika UE, musicie posiadać prawidłowe zatrudnienie (nie pracę sezonową) od momentu przybycia do Irlandii. Oznacza to, że osobom, które były zatrudnione od chwili przybycia do Irlandii, może przysługiwać SWA, nawet jeśli nie spełniają warunków stałego zamieszkania w przypadku zasiłku na poszukiwanie pracy.
Przepisy UE zapobiegają dyskryminacji na gruncie narodowościowym w związku z ubezpieczeniem społecznym, zatem nie ma możliwości wyłączenia konkretnej kategorii obywateli irlandzkich (takich, jak powracający emigranci irlandzcy) z warunków stałego zamieszkania (ani ogólnie, ani przy zasiłku dla opiekuna), bez rozszerzenia takiego samego traktowania na wszystkich obywateli UE. Niemniej jednak, wytyczne dotyczące określenia adresu stałego zamieszkania, kwestię powracających emigrantów traktują bardzo specyficznie. Wytyczne stanowią: “Osoba, która uprzednio była stałym mieszkańcem Państwa i która wyprowadziła się w celu zamieszkania i pracy do innego Państwa, a następnie podejmuje swoje stałe zamieszkanie na długi okres czasu w Państwie, może zostać uznana za stałego mieszkańca bezpośrednio po jego/jej powrocie do Państwa”.
Przy ocenianiu podstawowych zamiarów emigrantów powracających, urzędnicy decyzyjni biorą pod uwagę:
Niezależnie od tego, z jakiego kraju przybywacie, możecie zostać wezwani do przedstawienia dowodu z dokumentu, który wykaże, że wasze ‘centrum zainteresowania’ znajduje się teraz w Irlandii. Dowód ten winien wykazać, ze przeprowadziliście się do Irlandii, macie zamiar osiedlić się w Irlandii na stałe i nie macie zamiaru powracać do kraju, z którego przybywacie, aby tam zamieszkać.
Jeżeli to możliwe, należy przedstawić następujące dowody z dokumentów:
Tam, gdzie to możliwe, wszelkie przedstawione dowody muszą być poświadczone przez właściwego urzędnika. W niektórych przypadkach możecie zostać poproszeni o dostarczenie dodatkowego dowodu z dokumentu. W określonych przypadkach, wasz wniosek może zostać poddany badaniu przez inspektora opieki społecznej.
Jeżeli nie zgadzacie się z postanowieniem decyzyjnego urzędnika, przysługuje wam prawo do rewizji i/lub prawo do odwołania. Jeżeli chcecie, aby wasza sprawa została poddana rewizji, możecie przedłożyć kolejny dowód i poprosić o ponowne rozpatrzenie postanowienia. Możecie także wnieść apelację od decyzji do niezależnego Biura Odwoławczego Opieki Społecznej. W przypadku dodatkowego zasiłku opieki społecznej, możecie odwołać się od decyzji do dyrektora Służby Zdrowia (HSE), urzędnika ds. apelacji oraz, jeśli konieczne, kolejno do Biura Odwoławczego Opieki Społecznej. Podejmując decyzję, urzędnik ds. apelacji kieruje się tym samym prawodawstwem, co urzędnik podejmujący decyzję.